Επιστήμη και ελληνική ιδιοσυγκρασία…

Είμαστε κι εμείς θερμόαιμος και πολεμοχαρής λαός… Νομίζουμε και θεωρούμε βαθιά μέσα μας, ότι πρόοδος στην επιστήμη δεν σημαίνει η συμβολή στη συλλογική προσπάθεια της ανθρωπότητας, αλλά απλά και μόνο το ασύστολο κυνηγητό των δαφνών που ίσως πιθανότατα θα δρέψουμε απλώς ανατρέποντας κάποιον… Αυτό ξεκινά -μιλώντας για τη γενιά μου τουλάχιστον – από την παιδεία: μας μάθαιναν ότι ο Φαλμεράιερ, μιλώντας για τον εκσλαβισμό της Πελοποννήσου – υποστηρίζοντας δηλαδή μια θέση ακραία- ανετράπη από τον Κωνσταντίνο Παπαρρηγόπουλο. Έκτοτε, η επιστήμη φαντάζει στα μάτια μας σαν ένα απέραντο ριγκ πυγμαχίας όπου κυριαρχεί η ιδέα της ανατροπής του αντιπάλου… Θυμάμαι μόνο τη χαρά που κάναμε όλοι όταν μας «ανακοίνωσαν» το Παπαρρηγόπουλος-Φαλμεράιερ 1- 0. Παιδιά είμασταν όμως, έντεκα χρονών-όχι παραπάνω…
Τώρα, γνωρίζουμε ότι σπάνια η επιστημονική προόδος έχει να κάνει με την ιδέα της ανατροπής… Και ποτέ δεν είναι αργά για να επανορθώσουμε…

Συμπυκνωμένη φιλοσοφία της ζωής…

Μία πρωινή Κυριακάτικη εκ-εκάλυψη: ακούγοντας το άλμπουμ «Survive» των Nuclear Assault, σκέφτηκα ότι το heavy metal διαπαιδαγωγεί τους έφηβους, παρέχοντας απλές συμβουλές ως παρακαταθήκες για ένα άγριο μέλλον: Think for yourself, Believe what you said, Believe what you live κλπ. Μιά τελείως φρέσκια και συμπυκωμένη υπαρξιακή αντιμετώπιση των μικρών ή μεγάλων διλλημάτων της καθημερινότητας…

Για τους Nuclear Assault εδώ: https://en.wikipedia.org/wiki/Nuclear_Assault