Θεοδώρα Β.

Αλλά και η Θεοδώρα Β. διαθέτει τάλαντο: «Καλημέρα. Φτάσαμε Αίγινα. Είναι ωραία φοινικάκια δίπλα στις κεραμοσκεπές».

(Η σύνταξη είναι καταπληκτική, η περιεκτικότητα το ίδιο, η τρυφερότητα απέναντι στη γλώσσα μοναδική, η μετάδοση του αισθήματος ακαριαία, και η γλωσσοπλαστική ικανότητα εμφανέσταση. Κρίμα που δεν γράφει περισσότερο).

Άλκης Κοντονίκας

Αλλά είναι κι ένας φίλος με λογοτεχνική φλέβα, ο φωτογράφος Άλκης Κοντονίκας, του οποίου ένα μικρό κειμενάκι θέλουμε να παρουσιάσουμε εδώ (σχολιάζει ένα τραγούδι στο facebook). Γράφει:

«Η καλήμέρα του Πατριάρχη. Ενα μικρό αφιέρωμα στον Cash. Καθώς περπάταγα, στο βρεγμένο πρωινό πεζοδρόμιο αφήνοντας πίσω μου το Red, άκουγα τη μελαγχολική φωνή του Cohen…»

(Το «Red» είναι ένα μπαράκι στον Πειραιά, όπου ο Άλκης έχει φίλους. Αγαπείστε τον: δείτε τις φωτογραφίες του για τη θάλασσα).

Τα Ιδανικά

Ας δούμε τώρα τι έλεγε ο Δημήτρης Γληνός για τα ιδανικά – κάτι που μας φαίνεται ανεπίκαιρο αλλά νομίζω ότι το έχουμε ακόμα ανάγκη πού και πού: λέει λοιπόν ότι «το ιδανικό της ανθρώπινης ζωής πρέπει να είναι ουσιαστικό, συγκεκριμένο και με θετικό περιεχόμενο. […] Αν ένα ιδανικό δεν συγκινεί τις ψυχές των ανθρώπων, αν δεν διεγείρει το συναίσθημα, είναι ιδανικό νεκρό, γιατί δεν έχει ψυχοκινητική δύναμη. […] Το ιδανικό της ζωής που προβάλλεται πρέπει να θερμαίνει τις ψυχές, να αγαπιέται, να προκαλεί ενθουσιασμό».

(Με την ακούσια συμβολή της πολιστιμικής επιθεώρησης του Πύργου Ηλείας «Νουμάς» – διεύθυνση Γιάννης Νικολόπουλος)

Μερικοί «αφορισμοί» για την εποχή μας

Τα καλύτερά μας χρόνια (The way we were) με την Μπάρμπαρα Στρέιζαντ – όπως τη λέγαμε. Είναι άραγε αυτό μια παγκόσμια “κατηγορία” του σκέπτεσθαι – τουλάχιστον όσον αφορά το Δυτικό Πολιτισμό; Ή μήπως όχι;

Η Ελλάδα τα έχει όλα χωρίς να παράγει τίποτε.

Το Graffitti είναι η μόνη μορφή τέχνης που εστιάζει στο μήνυμα για χάρη του μηνύματος και μόνο. Σ’ αυτό μοιάζει με τη δημοσιογραφία: παγερή αδιαφορία για τον αποδέκτη.

Ο πολιτισμός μας είναι παιδικός. Λίγες είναι οι δουλειές των ενηλίκων – όπως για παράδειγμα η παραγωγή τροφής, η ενασχόληση με την ιατρική και η ανακύκλωση των σκουπιδιών. Ακόμα και η συγκοινωνιολογία εμπίπτει στη σφαίρα των δραστηριοτήτων μιας παιδικότητας.